You are here: Home > Legendy > Tuga, zwana Świętą

Tuga, zwana Świętą

Na północ od Nowego Stawu z prastarych zatok morskich wyło­niły się cztery wyspy. Były one zamieszkane przez osadników, którym dawały pewne schronienie. Na jednej z takich wysp mieszkał w zamierzchłych czasach bogaty, pogański książę ze swoją cnotliwą córką Tugą, która nazywano Świętą.

Żyjący w jego sąsiedztwie groźny olbrzym, zwany Zalewem, prowadził złe, rozbójnicze życie. Wszyscy w okolicy bali się go. Wkrótce olbrzym zapoznał córkę księcia i zakochał się w niej. Ponieważ książę nie ubił olbrzyma i nie chciał, żeby Tuga się z nim spotykała, Zalew postanowił porwać :orkę księcia i uczynić ją swoją żoną.

Pewnego razu dziewica poszła nad jezioro z glinianym garncem na ramieniu, aby nabrać wody. W drodze powrotnej natknęła się na olbrzyma, który ku przerażeniu księżniczki zastąpił jej drogę. Nie mogąc się dostać na zamek swego ojca, zaczęła uciekać w przeciwnym kierunku. Woda, wylewająca się z naczynia, znaczyła ślad jej ucieczki. Śmiertelnie zmęczona Tuga dotarła w końcu do wielkiej wody. Tam dogonił ja Zalew i niechybnie by pochwycił, gdyby nie to, że dziewczyna z rozpaczy rzuciła się głębinę. Olbrzym skoczył za nią, ale nie dość, że jej nie złapał, to znalazł śmierć w morskich otchłaniach. A księżniczkę wyciągnął z wody znajdujący się akurat w pobli­żu rybak, który zakładał sieci.

Tam, gdzie córka księcia w czasie ucieczki rozlała wodę, powstała rzeczka, którą na pamiątkę tamtego wydarzenia nazwano Tugą albo Świętą. Wodę zaś, w której utonął olbrzym, do dziś dnia nazywamy Zalewem.

Comments are closed.