You are here: Home > Legendy > Smierc Wejdewuta króla pruskiego

Smierc Wejdewuta króla pruskiego

Roku 573 – Wejdewut, król pruski, widząc się w leciech zaszłego, bo 116 lat był żyw, umyślił dla pokoju syny swoje za żywota podzielić. Dla tegoż zebrał wszystkę szlachtę 0pany pruskie, którym to oznajmił na co gdy zezwalali, pierwszy syn Saimo rzeczony panem pruskim mianowany jest. Do świętego dębu tedy, gdzie bogowie ich byli (ja­kom wyższej pisał), zgromadzili się wszyscy, a Krywo Kryweito, ich biskup nawyższy, kozła zabiwszy, bogom paloną ofiarę za grzechy wszystkiego ludu oddawał.

Potem wezwany do gromady pierworodny syn królewski Saimo, któremu ociec rzekł: Synu miły, ślubujesz miłościwym bogom naszym przystojną cześć, chwałę z powinnym nabożeństwem, a tudzież naszemu Krywo Kryweito winne posłuszeństwo, słusz­ną uczciwość oddawać, a bogów naszych i Krywo Kryweita z sługami jego, wespół z bracią swoją do gardła bronić, żeby jak na zdrowiu bezpieczni, tak na czci nie zelżeni, a na majętności uszkadzani nie byli, ale co da to się pomnażali i zaczęte nabożeń­stwo się mnożyło? Na co Saimo, pierworodny syn królewski, odpowiedział: Ślubuję pod karaniem boga mojego Perkuna, który mię ogniem swym niech zabije, jeśli tego wszystkiego nie ziszczę. Rzekł mu zaś Krywo Kryweito: Włóż rękę twoją na głowę ojca swego, a dotknij się dębu twych przemożnych bogów. Tedy król Wejdewut o i Krywe Kryweito przy bytności wszystkiej szlachty rzekł: Bądżże ty już panem w zie­mi Goiko i Niemo.

Tymże sposobem i ceremonijami inny synowie królewscy wzięli udzielone sobie pań­stwa. Pierwszy syn ziemicę swą od imienia swego Żejmodź (do teraz Żmudzią), a dru­gą Zamland mianował, z którego księstwa za poganów ludu do boju godnego 4000 jezdnych a 40 000 pieszych wychodziło. Tej ziemie albo księstwa główne miasto teraz i rezydencyja książąt jest Królewiec, zbudowane z zamkiem roku 1260.

Sudo, wtóry syn, od niego Sudonia albo Sudawen ziemia rzeczona, w lud kiedy nad inne księstwa pruskie bogata, mając do boju 6000 jezdnych a więcej niż 12 000 pie­szych. W tej ziemi nazacniejsze familije, celniejsza szlachta i przebrani dworzanie mieszkali, przez Krzyżaki potem dla niewiary poburzona, teraz pustynia, tak że jed­no siedm wsi w Laubtaskim powiecie zostało.

Natangia, trzecia ziemia, od Natanga nazwana, te od Barterlanda Alba rzeka dzie­li, od Pomezanii Passarga. Nadrowia czwarta od Nadra. Szaławonia od Szaława, tę dzieli z Litwą Memel albo Niemen rzeka. Bartenland od Bartona mianowana ziemia szósta, graniczy z Litwą 70 jezior i puszczami, od Galindii także ją jezioro wielkie dzieli. Galindia ziemica od Galinda nazwana. Warmia od Warma imię wzięła, sławna i dziś warmińskim biskupstwem. Hockerland od książęcia Hoggo. Pogezamia zaś od cory jego Pogia ziemica rzeczona. Chełmieńska ziemia od Colmii, syna Wejdewuto- wego rzeczona. Pomezania ziemica pruska od Pomeza, syna Wejdewutowego nazwa­na, przez którą Wisła, Elba, Drużno, Drobnic, Wesera rzeki idą. W tej ziemi sławne z zamkiem obwarowanym miasto Malbork, założone roku 1302, zamek zaś 1281.

Teć są imiona synów Wejdewuta, pana pruskiego, i udziały ich albo ziemice od ich imion nazwane. Był dwunasty syn Litwos z Litewki narodzony, którego jako z innej matki urodzonego, bracia nienawidzili i bitwy z sobą staczali, potem Litwos ustą­pił Prusom a do swych ojczystych kątów litewskich się udał. A bracia jego na swych udzielech przestawając, w miłości mieszkali, skądże też przeciw nieprzyjaciołom po­ręż ni byli a w pokoju żywiąc, w gospodarstwo się wprawowali.

Comments are closed.