You are here: Home > Legendy > Elbląg w roku 1772

Elbląg w roku 1772

Dzisiejszy Elbląg w niczym nie przypomina naszego miasta z roku 1772. Malowniczy, stary Elbląg z daleka witał przy­jezdnych smukłymi wieżami kościołów. Czerwień murów obronnych przeplatała się ze złocistym połyskiem dachów, nadbudówek wieżyc i baszt miejskich. Pomimo pożarów, które nawiedziły miasto, nieszczęść w postaci przemarszów ob­cych wojsk i epidemii „czarnej śmierci”, Elbląg robił solidne i schludne wrażenie.

W roku 1772 Elbląg liczył 10700 mieszkańców: 3700 zamieszkiwało Stare Miasto, 1200 – Nowe Miasto, a 5800 – przedmieścia. Miasto posiadało około 1550 domów: 650 na Starym Mieście, 200 na Nowym Mieście oraz 700 na przedmieściach.

Ulice były brukowane, aczkolwiek stan nawierzchni nie był najlepszy. Kasa miej­ska świeciła pustkami: liczne kontrybucje, kwaterunki i obowiązki furażu dla wojsk szwedzkich, rosyjskich czy brandenburskich ogołociły finanse miasta. Brak dobrej nawierzchni nie przeszkadzał w codziennym sprzątaniu ulic. Decyzją Rady Miejskiej, każdy właściciel domu miał obowiązek dokładnego zamiatania ulicy i zaplecza swego domu miotłą brzozową.

W północnej dzielnicy miasta znajdowały się piękne ogrody, stanowiące własność miejskiego patrycjatu. W jednym z takich ogrodów przyjmowano Augusta II pod­czas jego wizyty w Elblągu. Strzyżone trawniki, piękne altany, żywopłoty i kwietniki w najdalsze strony niosły sławę elbląskich ogrodników.

Mieszczanie utrzymywali się głównie z rzemiosła i handlu. Handlowano zbożem, wi­nem, płótnem, nićmi i piwem. Elbląskie piwo słynęło z dobrej jakości, smaku i dużej mocy. Było też jednym z czołowych artykułów obrotu towarowego, zyskując sobie wszędzie zasłużoną sławę. Miasto posiadało też 8 winiarni, które dostarczały wino na potrzeby mieszkańców i na handel.

Z rzemiosła najliczniej reprezentowani byli rzeźnicy, piekarze, szewcy i kowale. Kro­niki odnotowały również 40 przędzarzy oraz 6 holenderskich tkaczy. Byli też  kołodzieje, krawcy i garbarze. W mieście czynne były dwie olejarnie, tłoczące olej aa potrzeby miejscowych gospodyń oraz jeden prywatny młyn. Pięć młynów wodnvch, wiatrak oraz tkalnia stanowiły własność miasta, ale znajdowały się w okolicz­nych wsiach.

Comments are closed.